บล็อกเทรด

เทรดที่ดีที่สุดเท่าที่เคยทำมา? คืออันที่ฉันตัดขาดทุนที่ 20% ฟังดูบ้าใช่ไหมล่ะ? แต่การปิดออเดอร์ครั้งเดียวนั้นช่วยบัญชีฉันจากการพังยับเยิน 100% ได้ ฉันพูดจริง

สิบปีก่อนฉันจะทำตรงกันข้าม ราคาไปทางตรงข้ามกับฉัน ฉันก็เพิ่มออเดอร์ ถัวเฉลี่ยลง ลดจุดเข้าบอกตัวเองว่าทฤษฎียังใช้ได้ ที่ -5% ฉันยังใจเย็น ที่ -15% ฉันเริ่มชา ขายตอนนี้ไม่ได้หรอก นั่นคือการล็อกขาดทุน ฉันเลยถือต่อ แล้วตลาดก็เอาไปเรื่อยๆ นิสัยแบบนั้นทำให้ฉันเสีย $2,300 จากการเทรดครั้งเดียวเมื่อปี 2016 นั่งดูเลือดไหลสี่ชั่วโมงเพราะไม่ยอมรับว่าตัวเองผิด คุณรู้จักความรู้สึกนั้นใช่ไหม? ตอนที่ท้องไส้ปั่นป่วนแต่ ego ไม่ยอมปล่อย

นี่คือสิ่งที่ฉันเรียนรู้ผ่านรอบตลาดทั้งหมดนี้—ทองคำ น้ำมัน หรือแม้แต่ช่วงคริปโตสุดบ้า—การตัดขาดทุนเร็วคือทักษะ ไม่ใช่ความล้มเหลว ตลาดไม่สนใจราคาเฉลี่ยของคุณ มันสนใจว่าราคากำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้ ฉันเห็นคนเป่าบัญชีที่ใหญ่เป็นสองเท่าของฉันเพราะพวกเขาคิดว่าการถือคือความเชื่อมั่น ไม่ใช่หรอก นั่นแค่ความดื้อรั้นใส่สูท

แล้วตอนนี้ล่ะ? ฉันตั้ง stop loss ที่ -20% ก่อนเข้าออเดอร์ด้วยซ้ำ ไม่มีข้อยกเว้น ถ้าฉันผิด ฉันออก และรู้ไหมอะไร? ฉันได้เงินคืนเร็วกว่าตอนที่เคยแต่หวังมากเสียอีก การเทรดครั้งนั้น การปิดครั้งนั้น สอนฉันมากกว่าตำราเล่มไหนๆ

เอาจริงๆ ผมเพิ่งปิดแท่งรายวันเสร็จหยกๆ ก่อนจะไปว่ายน้ำ ทองคำมันเล่นบทเดิมอีกแล้วครับ เห็นมะ

ข่าวเฟดสัปดาห์นี้ดังมาก แต่โครงสร้าง? ดังยิ่งกว่า

ในที่สุดเราก็ปิดรายวันเหนือ 2350 ได้เป็นครั้งแรกในรอบ 14 เซสชัน ระดับนี้ในอดีตน่ะ ให้ผลตอบแทนเฉลี่ย 3.2% ทุกครั้งที่วิ่งขึ้นไปโซนถัดไป

แล้วครั้งนั้นล่ะเป็นยังไง? ทริกเกอร์จุดชนวน ราคาวิ่งจากตรงนั้นขึ้นไป $4,040 เลยครับ สูงขึ้น 70%

คิดดูนะ ตอนนั้นคนยังเถียงกันอยู่ว่าจะเห็น 2400 มั้ย ดูเราตอนนี้สิ

แล้วทำไมผมถึงเอาเรื่องเก่ามาพูด? เพราะรูปแบบเดียวกันกำลังก่อตัวที่ระดับใหม่ไง

ทองคำเพิ่งใช้เวลาหกสัปดาห์สะสมกำลังใต้ $4,203 หกสัปดาห์นะครับ นั่นคือความอดทนที่สั่งสมไว้... ไม่ใช่สิ ขอพูดใหม่ — นั่นคือเชื้อเพลิงที่เก็บไว้เยอะมาก

ยิ่งสะสมนานเท่าไหร่ การทะลุยิ่งเฉียบคมเท่านั้น โดยปกติแล้วนะ

ดังนั้น หนังสือเล่นเดียวกัน ราคาต่างกัน จับตาที่ $4,203 ไว้ให้ดี ถ้าปิดเหนือได้อย่างมั่นใจ ผมว่ามันจะซ้ำรอยเดิม

และถ้าไม่? ก็... เรารอครับ นั่นแหละเกมนี้

6 โมงเช้า น้ำเย็นจัด ว่ายน้ำครึ่งชั่วโมง แล้วเข้าซาวน่า ไม่มีมือถือ ไม่มีกราฟ ไม่มีข่าว ไม่มีอะไรทั้งนั้น

ตอนแรกที่เริ่มทำแบบนี้ ผมคิดว่าต้องพลาดจุดสำคัญแน่นอน จุดพีคของ EURUSD ตอน 7 โมง ข่าวออกก่อนตลาดลอนดอนเปิด แล้วผมจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย เป็นคนสุดท้ายที่รู้

สิบปีผ่านไป บอกเลยว่ามันตรงกันข้าม

ตลาดยังอยู่ตอน 9 โมง ราคาจะยืนหรือทะลุ มันก็ต้องไปทางใดทางหนึ่งอยู่ดี

เอาจริงๆ ผมเพิ่งโดนบทเรียนราคา $1,850 ไปหมาดๆ เมื่อวานนี้เอง

ทองแตะ $4,110 เป็นครั้งที่สาม ผมนั่งจ้องกราฟแบบเหยี่ยวมองเหยื่อ กฎที่ผมเขียนไว้กับตัวเองมันชัดเจนมาก: รอแท่ง H1 ปิดต่ำกว่า $4,100 ก่อน แล้วค่อยชอร์ต ไม่มีข้อยกเว้น

แต่เห็นไส้เทียนบนยาวๆ นั้นปุ๊บ...ใจมันสั่งให้มือกดไปแล้วครับ

ชอร์ตเร็วไป 30 นาที สุดท้ายจบด้วยการขาดทุน $1,850 ใช่ ผมนับทุกดอลลาร์ของมันจริงๆ

สิ่งที่มันเกิดขึ้นหลังจากนั้นคือการเทรดที่สวนทางกับผมยาวนานสิบสองชั่วโมง สิบสองชั่วโมงนะครับ ผมนั่งบอกตัวเองตลอดว่า "ไม่เป็นไร เดี๋ยวมันกลับมา" "ระดับนี้ต้องยืนได้สิ" "ตลาดแค่ทดสอบเฉยๆ"

แต่ความจริงคือผมไม่ได้เทรดตามโครงสร้างที่วางไว้ ผมเทรดตามอีโก้

แล้วอีโก้น่ะ...มันไม่เคยแคร์ stop loss ของคุณหรอกครับ

ตอนนี้ผมกลับมาที่สมุดโน้ตเล่มจริงที่เขียนด้วยลายมือตัวเอง พิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ขีดเส้นใต้สองชั้น:

ถ้าแท่ง H1 ยังไม่ปิดต่ำกว่าระดับ ก็ไม่มีการเทรด จบ

ไม่มีไส้เทียน ไม่มี "แค่ครั้งเดียว" ไม่มี "เดี๋ยวรีบออกถ้ามันวิ่ง" เพราะผมผ่านรอบแบบนี้มามากพอที่จะรู้แล้วว่า การออก "เร็ว" ของเรามันกลายเป็นการถือสิบสองชั่วโมงเสมอ และจบด้วยการขาดทุนที่ใหญ่กว่าที่คิดไว้十倍

คุณเคยทำแบบเดียวกันไหมครับ?

บอกเลยว่าเราทุกคนเคยทำกันทั้งนั้น แต่คนที่อยู่รอดในวงการนี้คือคนที่เขียนกฎแล้วปฏิบัติตามจริง ไม่ใช่แค่จำไว้ในหัว

ผมยังเรียนรู้อยู่ครับ แต่ตอนนี้อย่างน้อยผมก็เรียนรู้ด้วยสมุดโน้ต ไม่ใช่เรียนรู้ด้วยบัญชีที่พังไปเรื่อยๆ

เห็นมะ บทเรียนมันแพงเสมอ แต่ถ้าเราจำมันได้ มันก็คุ้ม

CPI พลาดเป้า ทองดีดขึ้น แล้วก็ตายไป ในเวลาไม่กี่นาที ผมดูทั้งหมด ไม่ได้เข้าออเดอร์เลย สารภาพตามตรง? นั่นรู้สึกเหมือนชัยชนะ

เอาจริงๆนะครับ ผมเห็นเหตุการณ์แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว พวก Long แห่เข้าไปตอนประกาศตัวเลข ราคาวิ่งขึ้นไปกวาดจุดสูงสุด แล้ว—ปุ๊บ—โมเมนตัมก็จางหายไปก่อนที่แท่งเทียนถัดไปจะปิดซะอีก พวก Seller ที่รออยู่แถวโซนปฏิเสธราคาน่ะเหรอ? พวกเขากลืนกินเทรดเดอร์ที่เล่น breakout เหล่านั้นทั้งเป็น ทุกครั้งไป

ประเด็นคือแบบนี้ การที่ราคาร่วงกลับคือสัญญาณ ไม่ใช่การดีดตัวขึ้น ช่วงที่ราคาทรุดตัวเล็กน้อยนั่นบอกผมว่าตลาดไม่ได้เชื่อเรื่อง dovish pivot ฟังดูคุ้นๆ ไหมล่ะ?

ใช่แล้ว ผมเลยนั่งเฉยๆ ไม่ทำอะไร และผมก็โอเคกับมันมาก

ว่ายน้ำเสร็จ เอสเพรสโซ่ชงเรียบร้อย เปิดกราฟก่อนตลาดลอนดอนเปิด นี่คือวิธีที่วันของผมเริ่มต้น

เทรดเดอร์ส่วนใหญ่ที่ผมรู้จักลุกจากเตียงแล้วจ้องหน้าจอก่อนที่สมองจะตื่นด้วยซ้ำ ผมก็ทำแบบนั้นมาหลายปี พลาดโอกาสทองคำสะอาดๆ ไปตั้งมากมายตอนครึ่งหลับครึ่งตื่น จนไม่อยากนับ ฟังดูคุ้นๆ ไหม?

การว่ายน้ำช่วยล้างความวุ่นวายในหัว สี่สิบนาทีในน้ำ แล้วความผันผวนข้ามคืน ความตื่นตระหนก ความกลัวตกเทรนด์—มันถูกชะล้างออกไปหมด ฟังนะ ผมไม่ได้บอกว่าคุณต้องมีสระว่ายน้ำ แต่คุณต้องมีอะไรสักอย่าง อะไรก็ได้ที่บังคับให้หัวของคุณออกห่างจากกราฟไปสักพัก

ประเด็นคือ เมื่อผมข้ามการว่ายน้ำ ผมรู้สึกได้เลย การเข้าออเดอร์เริ่มเลอะเทอะ ผมไล่ตามการเคลื่อนไหวที่ปกติจะปล่อยผ่านไป วินัยเริ่มต้นในน้ำ ไม่ใช่บนหน้าจอ พูดตรงๆ นะ? นั่นคือเอดจ์เดียวที่ผมเคยเจอที่มันอยู่กับเราจริงๆ

ฟังนะ เทรดที่ดีที่สุดที่ผมไม่เคยทำ มันทำเงินให้ผมมากกว่าเทรดที่ชนะทุกครั้งที่เคยมีมา ไม่ใช่ในแง่กำไร แต่เป็นอะไรที่วัดได้ยากกว่า

วันพฤหัสบดีที่แล้ว ทองคำยืนอยู่เหนือ 4,100 พอดี ผมดูโครงสร้าง H1 มาทั้งสัปดาห์ การย่อลงมาที่ 4,080 การรีเคลมกลับ การทำ Higher Low เซ็ตอัพของผมชัดเจน: ถ้าราคาทะลุ 4,115 ตอนปิดแท่ง H1 ออเดอร์ของผมจะถูกทริกเกอร์ด้วยเป้าหมายที่ 4,155

ผมพิมพ์ออเดอร์แล้ว ผมมีการยืนยันครบ แล้วผมก็ลบทิ้ง

ทำไมเหรอ? ผมปล่อยให้เสียงรบกวนเข้ามา ฟังดูคุ้นไหม?

พูดตรงๆ? มันน่าอายจริงๆ ผมเริ่มลังเลในตัวเองโดยไม่มีเหตุผลจริงจัง รูปแบบมันคือตำราเป๊ะๆ แต่ผมเริ่มเลื่อนดูคอมเมนต์เรื่อยเปื่อย เห็นใครบางคนพูดถึงการพักตัว แล้วจู่ๆ การวิเคราะห์ของผมเองก็เริ่มดูไม่มั่นคง

ประเด็นคือ—ราคาทะลุ 4,115 ตอนปิดแท่ง H1 ตรงตามที่ผมวางแผนไว้ทุกอย่าง มันวิ่งตรงไปที่ 4,155 ภายในสองรอบเทรด ผมไม่ได้เสียเงินแม้แต่เซนต์เดียว แต่ผมเสียสิ่งที่แย่กว่านั้น นั่นคือความเชื่อมั่นในกระบวนการของตัวเอง

นั่นคือต้นทุนที่แท้จริง ไม่ใช่กำไรที่พลาดไป แต่เป็นความสงสัยที่คืบคลานเข้ามาในครั้งหน้า เข้าใจที่ผมหมายถึงไหม?

เอาจริงๆ ผมมองคู่นี้มาสามเซสชันแล้ว ทุกครั้งที่ราคาปุ๊บขึ้นไปแตะ 1.0845 ก็มีคนตบขายกลับลงมาหมด เห็นมะ ไม่มีใครพูดออกมาดังๆ แต่มันคือสัญญาณนะครับ

ตอนนี้ EURUSD เกาะอยู่แถว 1.0800 ก่อนเข้าตลาดเอเชีย

แต่ฟังนะ — การเกาะอยู่ไม่ใช่การชนะ ใครเทรดคู่นี้มานานจะรู้ดี การถูกปฏิเสธที่ 1.0845 แต่ละรอบมันน่าเกลียดขึ้นเรื่อยๆ เหมือนตลาดมันทำตามสูตรเป๊ะๆ ก่อนจะตัดสินใจอะไรสักอย่าง

แผนผมเป็นแบบนี้:

- แนวรับ 1.0800 — นี่คือกำแพงสุดท้าย พูดตรงๆ ถ้าหลุดตรงนี้ช่วงตลาดเอเชียที่สภาพคล่องบางๆ... เชื่อผมสิ ผมเห็นมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน การไหลไป 1.0750 จะเกิดขึ้นจริง และเร็วกว่าที่คิด - แนวต้าน 1.0845 — ประตูบานนี้ต้องปิดให้ได้ด้วยแท่ง H1 ปิดเหนือมันชัดๆ ไม่ใช่แค่ไส้เทียนทะลุ ไม่ใช่การดีดปุ๊บลงปั๊บ แต่คือการปิดจริง ถ้าได้แบบนั้นเมื่อไหร่ การรีบาวด์จะมีแรง และผมจะเริ่มหันมามองฝั่งซื้ออีกครั้ง

แต่ตอนนี้เหรอ?

ผมไม่ได้กลั้นหายใจรออะไรทั้งนั้นครับ รอคอนเฟิร์มอย่างเดียว

เพิ่งเช็คปิดรายสัปดาห์มา ทองคำเล่นบทเดิมอีกแล้ว—แบบที่เราคุ้นเคยกันดีน่ะครับ การปิดเหนือ $2,650 คือการยืนยันเชิงโครงสร้างครั้งแรกว่าการปรับฐานจบแล้ว นั่นคือสัญญาณ ตรงไปตรงมา ที่เหลือแค่ราคาจัดการรายละเอียดให้ลงตัว ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

ตอนนี้เรานั่งอยู่แถวๆ $4,100 เศษๆ รอดูรีเทสต์จุดสูงสุด สถานะปัจจุบัน? โครงสร้าง bullish แต่ระยะสั้นแกว่ง sideway เอาจริงๆ ระดับราคาสำคัญกว่าเรื่องเล่าเยอะ เพราะเรื่องเล่าเปลี่ยนได้ทุกวัน แต่ระดับราคาไม่โกหก

นี่คือสิ่งที่ผมติดตามอยู่ครับ

$4,203 คือแนวต้านระยะใกล้ ถ้า H4 ปิดเหนือตรงนั้นได้สะอาดๆ? นั่นจะเปิดประตูสู่การรีเทสต์ ไม่ใช่เบรกเอาท์แบบดั้งเดิมนะ แค่ประตูเริ่มแง้มออกเท่านั้น ใต้ระดับนั้น เราก็ยังวนเวียนอยู่

จริงๆ ไม่ใช่—ขอพูดใหม่ดีกว่า มันไม่ได้จมปลัก มันกำลังขดตัวสะสมพลัง มีความแตกต่างกันนะ การขดตัวคือสะสมพลังงาน การจมปลักคือไม่มีใครสนใจ และชัดเจนว่ามีคนสนใจ เพราะวอลุ่มวันศุกร์ที่เราเห็น

เอาล่ะ ผมไม่ได้คิดมากกับมัน โครงสร้างรายสัปดาห์บอกขึ้น โมเมนตัมรายวันบอกขึ้น แล้วรายชั่วโมงล่ะ? ก็ทำตัวเป็นดีว่า ตามเคยนั่นแหละ

ดังนั้นผมถือ long ไว้ และจะเพิ่มเมื่อ H4 ปิดเหนือ $4,203 ถ้าโดนปฏิเสธแทน ผมจะลดสถานะแล้วรอ ง่ายๆ แค่นั้น

คุณมองระดับเดียวกันอยู่หรือเปล่า หรือเส้นในทรายของคุณอยู่ที่อื่น?

เอาจริงๆ ผมข้ามคลาสออกกำลังกายไปเพื่อดูทองขึ้น 40 จุด — จาก $4,067 ไป $4,108 — แล้วผลลัพธ์คืออะไร? ผมนั่งจ้องแท่งเทียนทุกแท่งเหมือนมันติดหนี้ผมอยู่ แล้วก็ยังอ่านทิศทางผิดอีก เหมือนเดิมทุกครั้ง

ตัวเทรดเองไม่ได้เสียหายอะไรนะ แฟลตทั้งวัน

แต่คลาสที่ข้ามไปล่ะ? นั่นแหละขาดทุนจริง

คือผมยอมสละสิ่งที่ควบคุมได้จริงๆ เพื่อไปจ้องตลาดที่ไม่ได้แยแสแม้แต่นิดว่าผมจะดูมันอยู่หรือเปล่า ฟังดูบ้าไปหน่อย แต่ผมว่าหลายคนน่าจะเป็นแบบนี้ — นั่งจ้องกราฟทั้งวันทั้งคืน ทั้งที่ความจริงแล้วการเทรดมันไม่ได้ต้องการการจ้องตลอดเวลาเลย

ตลาดมันไม่ได้ไปไหนหรอก

ตอนนี้กฎของผมคือ ปิดออเดอร์ก่อนวอร์มอัพเสมอ ทุกครั้ง ไม่มีข้อยกเว้น ไม่ว่าจะมีข่าวสำคัญหรือมี breakout น่าดูแค่ไหน

ตลาดยังอยู่ตรงนั้นหลังเดดลิฟต์ มันอยู่เสมอครับ