ตี 2:11 น. stop ตัวที่สองโดน filled ตอนนั้นแหละ
ส่วนตัวแรกน่ะเหรอ ผมขยับมันเอง ลงไป 4 ดอลลาร์ ตอน 1:48 น. จำตัวเลขนั้นได้แม่นเพราะพิมพ์มันสองครั้ง
ทองคำอยู่ที่ 3352 stop เดิมผมอยู่ที่ 3348 ผมลากลงไป 3344 แล้วบอกตัวเองว่านี่แค่ให้มันมีที่หายใจ
สิบเก้านาทีต่อมา สถานะปิด และ $12,000 หายไป ไม่ใช่ทั้งบัญชี แค่เดือนนี้เดือนเดียว
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ
ผม long จาก 3361 ขนาด 2.4 lots ปกติสำหรับผม ความเสี่ยงที่ stop เดิมคือ $3,100 นั่นคือตัวเลขวันอังคาร ผมรับได้โดยไม่กระพริบตา
พอราคาแตะ 3348 ผมไม่ปิด ผมขยับเส้นนั้น การลากครั้งเดียวนั้นเปลี่ยนขาดทุน $3,100 ให้กลายเป็น $12,000 คณิตศาสตร์มันน่าเบื่อ เอาจริงๆ คณิตศาสตร์น่าเบื่อเสมอ
สิ่งที่ไม่น่าเบื่อคือ 22 วินาทีระหว่างมือผมแตะเมาส์กับตอนที่คลิก ผมจำได้ว่าคิดชัดเจนว่า "นี่คือเทรดที่ฉันจะเสียใจ" แล้วผมก็คลิกอยู่ดี
คำอธิบายที่ทุกคนให้กันมันผิด
เรื่องที่ผมเล่ากับตัวเองมาสองปีคือผมemocional ว่าความกลัวทำให้ผมขยับ stop นั่นคือเวอร์ชันที่ผมเห็นในทุกโพสต์ฟอรัมเกี่ยวกับวินัย stop-loss
มันไม่จริง ผมไม่ได้กลัว ผมแน่ใจ
ผมอยู่หน้าจอมาสิบปี ผมเคยเห็นทองคำ wick 3348 แล้วกลับตัวมาห้าสิบครั้ง สมองผมเลยสร้างโมเดลว่าระดับนั้นคือ noise ดังนั้นการขยับ stop จึงไม่ใช่ความล้มเหลวของวินัย มันคือเทรดจากความเชื่อมั่นที่แต่งตัวเป็นแค่การปรับ stop
นั่นคือส่วนที่ไม่มีใครเขียนถึง stop ที่พังส่วนใหญ่ไม่ใช่ความตื่นตระหนก มันคือความมั่นใจที่ใส่ชุดผิด
สิ่งที่ผมเรียนรู้ด้วยวิธีที่แพง
ปี 2015 ผมเสีย 60% ของบัญชีใน 20 นาทีบน EURUSD กลไกเดียวกัน ตลาดต่างกัน ตอนนั้นผมก็บอกตัวเองว่ามันคืออารมณ์
มันไม่ใช่ ผมแน่ใจว่า ECB จะไม่ขยับ ผมแน่ใจ
หลังเทรดทองคำครั้งนี้ ผมหยุดจดบันทึกอารมณ์ แล้วเริ่มจดบันทึกความแน่ใจของตัวเอง ทุกเทรดตอนนี้ได้หนึ่งบรรทัด: "ฉันแน่ใจแค่ไหน 1 ถึง 10?" อะไรที่เกิน 7 จะได้ stop เดิม ไม่ต้องเถียง ความเชื่อมั่นสูงคือตอนที่ผมอันตรายกับตัวเองที่สุด
ผมยังลบอินดิเคเตอร์ 5,000 ตัวในปี 2019 ด้วย นั่นง่าย แต่การลบความเชื่อที่ว่าความแน่ใจของผมคือข้อมูล ใช้เวลานานกว่า
เอาไปทำอะไรได้
stop-loss ของคุณไม่ใช่เส้นบนกราฟ มันคือเส้นในหัวคุณ และตลาดไม่ได้ขยับมัน คุณต่างหากที่ขยับ
ครั้งต่อไปที่คุณรู้สึกอยากขยายมัน ถามคำถามเดียว: ฉันกลัว หรือฉันแน่ใจ?
ถ้ากลัว คุณจะปิดเร็วและมันทำให้คุณเสียเทรดดีๆ ถ้าแน่ใจ คุณจะขยายมันและมันทำให้คุณเสียบัญชี
ความแน่ใจคือสัญญาณเดียวที่ผมตอนนี้ถือเป็นการออกแบบเด็ดขาด ไม่ใช่เพราะผมมักจะผิด แต่เพราะตอนที่ผมแน่ใจ ผมหยุดบริหารความเสี่ยง และนั่นคือตอนที่สถานะบริหารผมแทน