บล็อกเทรด

เอาจริงๆนะครับ เมื่อวันศุกร์ผมปิด long ทองที่ $4,010 — TP มันอยู่ตรงนั้นเป๊ะๆ ตามแผน

เช้าวันจันทร์มาถึง ราคาซื้อขายอยู่ที่ $4,038

ใช่ครับ ผมทิ้งเงินไว้บนโต๊ะประมาณ $500

แล้วพูดตามตรง? นั่นคือเทรดที่ดีที่สุดที่ผมทำในเดือนนี้

คนส่วนใหญ่อ่านแบบนั้นว่าเป็นความล้มเหลว

ผมอ่านมันเป็นหลักฐานว่ากระบวนการทำงานจริงต่างหาก

ผมไม่ได้ปิดเร็วเพราะกลัวนะ ผมปิดเพราะระดับของผมบอกให้ปิด ตลาดไปต่อแน่นอน—แต่เงินนั้นไม่เคยเป็นของผมตั้งแต่แรก ขอบเขตของ edge ผมจบลงตรงที่แผนจบลง เต็มประโยค

คือมันฟังดูง่าย แต่กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้...

ผมผ่านวงจรมาในตลาดนี้มากพอที่จะรู้ว่าการไล่ตามดอลลาร์สุดท้ายคือวิธีที่ทำให้คุณคืนห้าสิบแรกกลับไป

นี่คือความจริงที่อึดอัดเกี่ยวกับการเก็บกำไรเร็วเกินไป: ปัญหาไม่ใช่จุดออก มันไม่เคยเป็น ปัญหาคือการคิดว่าจุดออกควรฉลาดกว่าการตั้งค่า

เห็นมะ ทองคำมันไม่ได้สนใจว่าคุณรู้สึกยังไงกับ TP ของตัวเองหรอก

ปิด H4 ไปแล้ว ทองคำทำแบบเดิมที่มันทำทั้งเดือน—รีบาวด์ขึ้นไปจนถึงช่วงประชุมเฟด แล้วก็ชนกำแพง อีกแล้ว

มุมมองส่วนตัวของผม? ตลาดยังคงคาดการณ์ว่าเฟดจะลดดอกเบี้ย เฟดก็ยังคงบอกว่า ยังไม่ใช่ตอนนี้ หนึ่งในสองฝั่งนี้ผิดแน่นอน และมันไม่ใช่เฟด

สิบปีที่จ้องจอเทรด ผมเห็นเหตุการณ์แบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ตลาดฟิวเจอร์สปฏิบัติต่อเฟดเหมือนตู้ขายของ—กดปุ่มแรงพอ ขนมก็หล่นออกมา แต่เฟดไม่ได้ทำงานแบบนั้น การกดให้แรงขึ้นไม่ได้ทำให้พวกเขากระพริบตา อ้อ ไม่สิ ขอพูดใหม่ การกดให้แรงขึ้นแค่ทำให้พวกเขาดื้อรั้นมากขึ้นเท่านั้น ผมเคยเห็นพวกเขาคงดอกเบี้ยไว้ท่ามกลางแรงกดดันที่หนักกว่านี้ ข้อมูลต้องขยับก่อน ไม่ใช่ราคา และจนกว่า CPI หรือตัวเลขการจ้างงานจะแตกจริงๆ นี่ก็แค่เสียงรบกวนในกรอบ

ดูโครงสร้าง H4 สิ—เรามีการปฏิเสธชัดเจนจากโซน 2,380 เหมือนกับสัปดาห์ที่แล้ว โวลุ่มโปรไฟล์แสดงให้เห็นว่าการประมูลเริ่มบางลงตรงนั้น ดังนั้นเป้าหมายด้านล่างยังคงเป็นโซน 2,352 จากช่วงเอเชียนเซสชัน แต่ผมจะไม่ไล่ตามนะ สเปรดแย่มากตั้งแต่ตลาดลอนดอนเปิด และถ้าคุณไม่ได้ออเดอร์เติมที่ราคาของคุณ คุณก็แค่บริจาคเงินให้มาร์เก็ตเมกเกอร์ ผมอยากจะรอรีเทสต์แนวโน้มที่แตกไปแล้ว เผื่อมีเบรกหลอกใต้ 2,355 แล้วค่อยมองหาโลว์กลับเข้าสู่กรอบ นั่นคือเซ็ตอัพ ไม่มีอะไรแฟนซี แค่ความอดทน

เอาจริงๆ นะครับ เพิ่งดู CPI ร้อนแรงออกมา ทองแทบไม่กระพริบตาเลย สิบปีที่จ้อง XAU/USD มา สิ่งนี้มันยังทำให้ผมสนใจได้เสมอ

ข้อมูลเงินเฟ้อบอกอย่างหนึ่ง ราคาบอกอีกอย่างหนึ่ง

นั่นไม่ใช่ความสับสนนะครับ นั่นคือสภาพคล่องกำลังพูดอยู่

คือแบบนี้ ตำราเรียนบอกว่า CPI ร้อนแรงจะทุบทอง เงินเฟ้อสูงขึ้น → ดอกเบี้ยสูงขึ้น → ดอลลาร์แข็งขึ้น นั่นคือสูตรที่ทุกคนเทรดกัน ยกเว้น... ทองกำลังยืนอยู่แถว $4,400 และปฏิกิริยาก็แค่ยักไหล่

คนส่วนใหญ่อ่านว่านั่นคือความไม่แน่ใจ

มันไม่ใช่ครับ มันคือตลาดกำลังบอกคุณว่าความสัมพันธ์แบบเก่าๆ มันเป็นแค่น้ำหนักที่ตายแล้วในตอนนี้

เวลาผมเห็นการเคลื่อนไหวแบบนั้น—หรือการไม่เคลื่อนไหว—ผมไม่ถามว่า "อะไรควรจะเกิดขึ้น?" ผมถามว่า "ใครกันแน่ที่ถือถุงอยู่?"

และนั่นคือจุดที่น่าสนใจ

เงินจริงไม่ได้อยู่ในตัวเลข CPI เอง แต่อยู่ในแรงซื้อที่รองรับอยู่เบื้องล่าง คุณมีธนาคารกลางที่ยังคงสะสมอย่างเงียบๆ ความต้องการทองคำจริงจากฝั่งเอเชียที่ไม่สนใจเส้นอัตราผลตอบแทนของคุณ และเทรดเดอร์ทั้งรุ่นที่ไม่เคยเห็นทองต่ำกว่า $2,000

นั่นเปลี่ยนสมการไปโดยสิ้นเชิง

บอกเลยครับ ทุกครั้งที่ผมพยายามจะสวนกระแสแรงซื้อเชิงโครงสร้างแบบนั้นด้วยตัวเลขพาดหัว ผมโดนเฉือนเป็นชิ้นๆ

ไม่แม้แต่จะใกล้เคียง

เห็นมะ ผมไม่ได้บอกว่าให้เทรดตามข่าวนะ แต่ต้องอ่านให้ออกว่าราคากำลังบอกอะไรต่างหาก

ดังนั้น ใช่ ตัวเลขเงินเฟ้อร้อนแรง ทองไม่สนใจ บางทีนั่นอาจเป็นสัญญาณ บางทีตลาดอาจคิดราคาการขึ้นดอกเบี้ยอีกสองครั้งไว้แล้ว และมองข้ามมันไปยังภาวะชะลอตัวที่ตามมา หรือบางทีมันก็แค่วันอังคารและไม่มีใครอยากผูกมัดก่อนที่เฟดจะพูด

ไม่ว่าจะแบบไหน ผมไม่ฝืนมัน

ผมจะรอให้กรอบราคาทะลุ—อย่างชัดเจน ด้วยวอลุ่ม ไม่ใช่จากการดีดตัวแบบหุนหันพลันแล่น จนกว่าจะถึงตอนนั้น ตำแหน่งเดียวที่ผมไว้ใจคือการไม่มีตำแหน่ง

จริงๆ แล้วการนั่งเฉยๆ มันก็เป็นการเทรดแบบหนึ่งนะครับ อย่าลืมตรงนั้น

เอาจริงๆ ผมเพิ่งเห็นแท่งเทียน H4 ปิดห่างจาก $4,400 ไปแค่นิดเดียว ครั้งที่สามแล้วในสัปดาห์นี้ ทองคำเล่นบทเดิมซ้ำๆ—แตะเพดาน แล้วก็ถอยกลับเหมือนกลัวความสูง

แนวโน้ม D1 ยังเป็นขาขึ้น ไม่มีคำถามตรงนั้น แต่ทิศทางเทรนด์ไม่ใช่สัญญาณเทรด พูดตรงๆ? มันไม่เคยเป็น สถานการณ์ตอนนี้บอกว่าเราติดอยู่ ง่ายๆ แค่นั้น

$4,400 คือเพดานที่สำคัญ ตลาดทดสอบมันมาสามครั้งแล้ว ไม่มีความมุ่งมั่น แต่ละครั้งที่ทดสอบอ่อนแรงลงเรื่อยๆ เห็นมะ ผมเทรดมา 10 ปี เจอแบบนี้บ่อย—ราคาเบื่อระดับเดิม แล้วมันจะเลือกทาง

ถ้าถามผมนะ ด้านล่างเรา $4,360 คือแนวรับแรก แล้วก็ $4,310 นั่นคือแผนที่ของสัปดาห์นี้ แค่นั้นแหละ

ฟังดูคุ้นๆ ไหม? ควรจะคุ้น เพราะเราเคยมาที่นี่มาก่อน คำถามคือเราจะทะลุขึ้นไปหรือจะร่วงลงมาอีกครั้ง

ผมยังไม่เดา

ผมแค่จับตาดูระดับพวกนั้นอยู่ รอการยืนยันก่อนค่อยเข้าจริง อย่าเพิ่งรีบร้อนครับ เดี๋ยวโดนเก็บค่าผ่านทางอีก

ดู XAU/USD ตอนนี้ครับ นั่งอยู่แถว $4,350 ช่วงเช้ารอบเอเชีย ได้ยินเสียงพวก buy the dip เริ่มลับมีดกันแล้ว ยังครับ ยังไม่ถึงเวลา

$4,358 สำคัญยังไง? มันคือเส้นแบ่งระหว่างแนวรับที่ยืนได้จริง กับการกลับตัวหลอกๆ ทุกอย่างที่ต่ำกว่านั้น? แค่ตลาดสุภาพๆ ให้คุณคิดว่ามาเร็วเกินไป

ฟังดูคุ้นๆ มะ?

ผมเคยเจอมาแล้ว เดือนมีนาคมปีนี้ Triple bottom ที่แนวรับ รูปแบบตามตำราเป๊ะทุกอย่าง ซื้อตอนเด้ง ดูมันหลุดสองวันต่อมา นั่งทนกับ drawdown $40 รอให้มันกลับมา สุดท้ายก็ตัดใจออก ขาดทุนทั้งเวลาและเงิน

ประเด็นคือ — $4,358 ไม่ใช่แค่ตัวเลขเฉยๆ มันคือจุดที่นักซื้อตัวจริงยืนรอ เอาความมั่นใจเข้าซื้อ ไม่ใช่ความหวังลมๆ แล้งๆ ต่ำกว่านั้น? คุณกำลังรับมีดที่ร่วงลงมาพร้อมรอยยิ้ม

เอาจริงๆ ผมว่าค่อยๆ รอแท่งรายวันปิดเหนือ $4,358 ก่อนค่อยเข้าดีกว่าไล่ซื้อตอนตก แต่ก็นะ ความเห็นผมเอง บางคนชอบความเสียวก็แล้วแต่ครับ

เอาจริงๆ ผมไม่ค่อยได้แตะน้ำมันเท่าไหร่ แต่แพทเทิร์นแบบนี้มันสากลครับ เห็นมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว

การดีดตัวขึ้นไปชนกับปัจจัยลบที่ทุกคนรู้อยู่แล้ว... นั่นไม่ใช่การรีบาวด์นะครับ นั่นคือของขวัญให้ฝั่งขายได้กลับมาเก็บสถานะใหม่ เหมือนเขาแจกกระสุนให้เลย

ผมให้โอกาสมัน 70% กับอันนี้

Bull trap ชัดๆ ง่ายๆ เลยครับ เว้นแต่ Brent จะกลับไปยืนเหนือ 84.3 ก่อนที่ตัวเลขสต็อกน้ำมัน EIA จะออกมา นั่นคือเกมทั้งหมด

84.3 คือเส้นในทราย จุดเปลี่ยน

ถ้าราคาขึ้นไปเหนือตรงนั้นได้... โอเค ผมจะเริ่มเคารพโมเมนตัมขาขึ้น ผมจะเปลี่ยนท่าที

แต่ถ้าอยู่ใต้นั้น? การรีบาวด์จบแล้ว ตายสนิท

และตัวเลข EIA ที่ออกมาคงเป็นตะปูตัวสุดท้ายตอกโลงศพ

เห็นมะ ผมไม่ได้เทรดน้ำมันบ่อย แต่หลักการมันเหมือนกันหมด แนวรับ แนวต้าน จิตวิทยาตลาด มันไม่เคยเปลี่ยนครับ

ตี 4:50 น. นาฬิกาปลุกดัง สมองผมบอกว่าขอนอนต่ออีกชั่วโมง แต่ผมก็ลุกขึ้นยืนแล้ว โรงยิมว่างเปล่า เย็นยะเยือก เซ็ตแรกให้ความรู้สึกเหมือนถูกลงโทษ พอถึงเซ็ตที่สาม บางอย่างมันคลิกขึ้นมา

นี่ไม่ใช่เรื่องแรงบันดาลใจ ไม่เคยเป็นเลย

ผมเคยเทรดตอนตลาดลอนดอนเปิดทั้งที่ไม่อยากเทรด วนลูปเดียวกันใช่ไหม? คุณไม่ต้องรอให้พร้อมก่อนลงมือ คุณทำตามกระบวนการ แล้วความรู้สึกจะตามหลังการกระทำเอง

ผู้คนถามผมว่าทำยังไงถึงคงเส้นคงวาได้ พวกเขารอฟังเคล็ดลับลับ นี่คือสิ่งที่จริง—เคล็ดลับมันน่าเบื่อมาก

คุณลงมือทำมันอยู่ดี

ฟังดูคุ้นๆ ไหมครับ?

เอาจริงๆนะครับ ผมเคยเป็นคนที่ไล่ล่ากำไรก้อนโตแบบไม่ลืมหูลืมตา แต่ตอนนี้? ผมกลับเฉลิมฉลองทุกการขาดทุนเล็กน้อย ฟังดูบ้าไปหน่อยใช่ไหมครับ? แต่บอกเลย—ตรงนั้นแหละที่โดปามีนมันอยู่จริงๆ และความได้เปรียบระยะยาวมันซ่อนอยู่ตรงนั้น

เช้านี้ผมปิดดีลทองคำที่ -$180 บนกราฟ H4

เมื่อปีก่อน? ผมคงจ้องหน้าจอเป็นชั่วโมง มั่นใจสุดๆ ว่าตลาดเป็นหนี้ผม มันต้องรีเทสต์กลับมาที่จุดเข้าสิ เอาน่า ราคา *ต้อง* กลับมา

สปอยเลอร์: มันไม่เคยกลับมา

ตอนนี้ผมแค่ทำเครื่องหมายระดับนั้น อัปเดตบันทึกการเทรด แล้วไปว่ายน้ำแทน ฟังดูบ้าใช่ไหม? ผมรู้ ผมจะเล่าให้ฟัง

นักเทรดรายย่อยส่วนใหญ่ปฏิบัติต่อการขาดทุนเล็กน้อยเหมือนความล้มเหลวส่วนตัวเลยครับ การกลัวขาดทุนเนี่ย มันเป็นยาเสพติดที่ร้ายแรงจริงๆ ผมหมายถึง สมองเราถูกออกแบบมาให้รู้สึกเจ็บปวดกับการขาดทุนมากกว่าความสุขจากชัยชนะหลายเท่า

แต่สิ่งที่ผมเรียนรู้แบบจ่ายค่าเรียนแพงๆ คือ—ถ้าคุณรับแรงกระแทกเล็กๆ ไม่ได้ คุณจะต้องเจอกับแรงกระแทกมหาศาล แบบที่กวาดล้างกำไรทั้งอาทิตย์ของคุณในสิบนาที เห็นมะ

มันไม่เกี่ยวกับการชนะทุกเทรดหรอกครับ มันเกี่ยวกับการอยู่รอดให้ถึงพรุ่งนี้ต่างหาก

เอาจริงๆ ผมไม่ได้เดาทองนะครับ ผมแค่ตอบสนองต่อสิ่งที่มันแสดงออกมา สัปดาห์ที่แล้ว divergence นี่แหละที่จ่ายค่าเช่าห้องผม

ทองดิ่งจาก 4,178 ไป 3,986 ในสามเซสชัน โหดร้ายมาก ฟีดผมแทบระเบิด มีแต่คนร้องว่าไป 3,800 "เบรกดาวน์ยืนยันแล้ว" "แนวรับถัดไป 3,950" — ไร้สาระทั้งนั้น พวกนั้นเดากันล้วนๆ ไม่มีใครดูการตอบสนองของราคาจริงๆ สักคน

ผ่านรอบแบบนี้มานับไม่ถ้วนแล้ว บอกเลยว่าเมื่อไหร่ที่ทุกคนตะโกนพร้อมกันว่าแนวรับ มักจะมีแผนอื่นซ่อนอยู่เสมอ

สิ่งที่สำคัญจริงๆ สำหรับผม? D1 ไม่เคยปิดต่ำกว่า 3,980 สักแท่งเดียว

เห็นมะ นั่นคือระดับนั้น ผมเห็นแพทเทิร์นนี้มาเป็นร้อยครั้ง—ราคาแตะตัวเลขสำคัญ แทงไส้ติ่งลงไปหลอกคน แล้วถ้าการปิดรายวันยังยืนได้ มันไม่ใช่ breakout มันคือกับดักหมีต่างหาก

ผมเลยรอจน H4 ปิดกลับเหนือ 4,000 ก่อน แล้วค่อยเข้าลองแถวๆ 4,005

ไม่ใช่เพราะผมเดาก้นตลาดได้นะ ไม่มีใครทำได้หรอก แต่เพราะโครงสร้างมันบอกชัดว่าฝั่งขายเสียการควบคุมที่โซนนั้น มันคือ divergence ระหว่างสิ่งที่คนส่วนใหญ่คิดกับสิ่งที่ราคาจริงๆ กำลังบอก

นั่นแหละครับ ความแตกต่างระหว่างคนที่อยู่รอดในตลาดนี้ กับคนที่เจ๊งไปแล้ว

เมื่อเช้าผมเปิดกราฟ D1 ขึ้นมา แล้วก็นั่งจ้องมันเป็นสิบนาทีโดยไม่กะพริบตาเลย

ทองแตะ 4,157 เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สมุดบันทึกผมเขียนไว้ชัด—ผมวาดโซนนั้นตั้งแต่อาทิตย์ก่อนหน้านั้นแล้ว และผมก็ไม่ได้อยู่ในเทรดนั้นด้วยซ้ำ

บอกตรงๆ เจ็บนิดๆ ครับ 555

ย้อนกลับไปวันที่ 14 กรกฎาคม รายวันพิมพ์ double bottom สวยมากที่ 3,983 โครงสร้าง bullish ชัด higher low กำลังก่อตัว และ 61.8% retracement อยู่ที่ 4,050 พอดีเป๊ะ

เซ็ตอัพระดับตำราเลยใช่ไหมล่ะ?

ผมวงมัน เขียนจุดเข้าออเดอร์ วาง stop loss ไว้เรียบร้อย แล้วก็เข้านอนแบบมั่นใจว่าคิดครบทุกอย่างแล้ว

ความผิดพลาดคลาสสิกของคนเทรดทุกยุคทุกสมัย

พอตลาดเอเชียเปิด เจ้าหน้าที่ 5 นาทีเริ่มกระตุก คุณเคยรู้สึกแบบนั้นไหม? ตอนที่แผนเพอร์เฟคของตัวเองเริ่มสั่นคลอนทีละนิดๆ

ใช่ แบบนั้นแหละ

ผมเริ่มลังเล ขยับ stop ให้แคบลงเรื่อยๆ แล้วสุดท้ายก็โดนตัดออกจากตลาดก่อนที่การเคลื่อนไหวจริงจะเริ่มขึ้นด้วยซ้ำ

ตลาดไม่สนใจวงกลมที่คุณวาดไว้บนกราฟหรอกนะ

เอาจริงๆ ผมทำแบบนี้มานานพอจะรู้ดีกว่าที่ทำลงไป แต่ประเด็นคือ—ระดับ 4,157 นั่นมันยังอยู่ตรงนั้น โครงสร้างยังไม่พัง ถ้ามองในแง่ดี การย่อลงมาที่ 4,050 ตอนนี้ก็เหมือนของขวัญชิ้นโตเลยล่ะ

สัปดาห์นี้ผมรอดูปิดรายวันอย่างเดียว ถ้ายืนเหนือ 4,100 ได้เมื่อไหร่ ผมกลับเข้าเทรดทันที

ขนาดเต็มหน่วย ไม่คิดมากอีกต่อไปแล้วครับ

เอาจริงๆ นะครับ ผมว่ายน้ำอยู่กลางเซ็ต แล้วจู่ๆ ก็รู้สึกตัวว่ากำลังสู้กับน้ำแทนที่จะไหลไปกับมัน

กดแรงขึ้น หายใจถี่ขึ้น พยายามบังคับให้เร็วกว่านี้... แล้วผลลัพธ์คืออะไร? ช้าลงทุกที

ฟังดูคุ้นๆ ไหมครับ? เพราะผมเจอความรู้สึกแบบเดียวกันตอนจ้องกราฟหลังวันที่ขาดทุน มันอยากได้คืน... ความรู้สึกนั้นหลอกให้คิดว่าการฝืนคือการลงมือทำ แต่จริงๆ มันคือการต่อต้าน

ระหว่างพักรอบ ผมเปิด *Thinking in Bets* อ่านไปเรื่อย... เจอบทเรื่อง self-serving bias แล้วต้องหยุดคิดเลย

เราเรียกชัยชนะว่าวินัย แต่เรียกความพ่ายแพ้ว่าโชคร้าย

พูดตรงๆ นะครับ? มันโดนใจเกินไปหน่อย

ผมทำแบบนั้นมาเป็นพันครั้งแล้ว วันเขียว? "แน่นอน เพราะผมอ่านกราฟดี จุดตัดขาดทุนกระชับ" วันแดง? "ตลาดถูกจัดฉาก ข่าวออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย"

เห็นมะ... ฟังดูเหมือนใครที่คุณรู้จักไหม?

ประเด็นคือ—ตอนอยู่ในน้ำ คุณแกล้งทำไม่ได้ คุณจะร่อนหรือจะจม

การเทรดก็เหมือนกัน ถ้าฝืนมัน คุณแพ้ไปแล้วตั้งแต่ตอนนั้นแหละ ผมเรียนรู้บทเรียนนี้แบบเจ็บๆ มาเยอะเกินกว่าจะนับไหว

ครั้งหน้าที่คิดจะ revenge trade... แค่ถามตัวเองว่า: ฉันกำลังว่ายน้ำ หรือกำลังต่อสู้?

เพราะหนึ่งในนั้นพาคุณถึงฝั่ง อีกอย่าง... แค่ทำให้เหนื่อยเปล่าๆ ครับ

เอาจริงๆ นะครับ ช่วงนี้ผมมานั่งดูตลาดปิดรอบเอเชียทุกวันเลย ทองคำวันนี้ก็มาแนวเดิมอีกแล้ว ราคานั่งอยู่ที่ $4,414 ยืนเหนือ $4,400 ได้ แต่บอกเลยว่าการเคลื่อนไหวนี้มันกลวงๆ ปริมาณซื้อขายบางเฉียบมาก อัลโก้มันคอยกันแนวรับไว้เฉยๆ ไม่เห็นผู้ซื้อจริงแม้แต่รายเดียว

แนวโน้ม D1 ยังเป็นขาขึ้นนะครับ ไม่เถียง

แต่ $4,400 น่ะเหรอ? นั่นคือระดับที่สำคัญที่สุดของสัปดาห์นี้เลย ถ้าหลุดปุ๊บ ด้านล่างมี Fibonacci 61.8% อยู่แถวๆ $4,370 แล้วก็ $4,340 ง่ายๆ แค่นั้นเอง

ด้าน upside $4,435 คือแนวต้านแรก ถ้าทะลุช่วงตลาดลอนดอนเหนือระดับนั้นได้เมื่อไหร่ มันจะเปลี่ยนเรื่องทั้งหมดเลย

ฟังดูคุ้นๆ ไหม? ควรจะคุ้นนะ เพราะเราเห็นรูปแบบเดียวกันนี้มาแล้วสามครั้งในเดือนนี้ ราคาไต่ขึ้นเรื่อยๆ ด้วยปริมาณที่ไม่มี แล้วหลอกทุกคน ก่อนจะเทลงมาเมื่อเงินจริงๆ เข้ามา

พูดตรงๆ นะ? ผมจะไม่แตะมันจนกว่าตลาดลอนดอนจะเปิด ให้พวกบิ๊กโบ๊สขยับก่อน

ถ้าเราทะลุ $4,435 ด้วยปริมาณที่ดี ผมเข้าเลย แต่ถ้าแตก $4,400 ผมจะรอที่ $4,370 เพื่อดูว่ามันยืนได้ไหม

ประเด็นคือ — เทรนด์บอกว่าขึ้น แต่เทปบอกว่าอ่อนแอ คุณจะเชื่ออันไหน?

ผมเคยโดนเผามาแล้วจากการเชื่อเทปเร็วเกินไป ตอนนั้นราคาทองแท่งที่ร้านแถวเยาวราชก็ยังไม่ขยับตาม spot เลยด้วยซ้ำ เห็นมะ มันมีดีเลย์แบบนี้แหละ

ดังนั้นวันนี้ผมนั่งเฉยๆ ไปก่อน ความอดทนให้ผลตอบแทนเสมอครับ

เอาจริงๆ นะครับ ผมเคยระเบิดพอร์ตมาแล้ว และผมบอกได้เลยว่าคุณก็อาจจะเคย หรือกำลังจะเจอ—นี่ไม่ใช่การพูดเกินจริง มันคือสถิติ ตลาดไม่รู้ว่าคุณเสียเงิน มันไม่สนใจด้วยซ้ำ แต่สมองคุณล่ะ? สมองของคุณจะไม่หยุดพยายามเอาคืน และนั่นคือเหตุผลที่คุณจะเสียเพิ่มขึ้นอีก

ผมรู้เพราะผมเคยทำมาแล้ว ปี 2019 ผมมีพอร์ต $12,000 หมดเกลี้ยง ไม่ใช่ในหนึ่งสัปดาห์ ไม่ใช่ในหนึ่งเดือน—แต่ในประมาณสามชั่วโมง

ฟังนะครับ มันเริ่มจากลองทอง โดนตัดขาดทุนแถวๆ 1,482 โอเค ไม่เป็นไร ขาดทุนเล็กน้อย แต่แทนที่จะเดินออกไป ผมกลับเพิ่มขนาดออเดอร์เป็นสองเท่าแล้วช็อตแท่งถัดไป โดนตัดอีก ครั้งที่สามก็ทำอีก

จริงๆ ขอพูดใหม่—ผมไม่ได้ "ทำ" ครั้งที่สาม ผม *ฝืน* มัน

ตอนนั้นมันไม่เกี่ยวกับเซ็ตอัปแล้ว ไม่เกี่ยวกับแนวรับแนวต้านหรืออะไรก็ตามที่ผมเคยศึกษา มันเกี่ยวกับการพิสูจน์ว่าผมถูก กับใคร? ไม่มีใคร หน้าจอไม่ได้ตัดสินคุณ แต่ผมกำลังสู้กับผี

นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้ใครสักคนตะโกนใส่หน้าผมตอนนั้น: การเทรดเอาคืนไม่ใช่กลยุทธ์ มันคือแรงบีบบังคับ คุณไม่ได้วิเคราะห์กราฟ คุณแค่ตอบสนองต่อความเจ็บปวดของตัวเอง และส่วนที่แย่ที่สุด? ตลาด *รู้* ไม่ได้รู้จริงๆ หรอก แต่มันแทบจะเหมือนรู้ เพราะทุกครั้งที่คุณไล่ตาม คุณกำลังซื้อจุดสูงสุดหรือขายจุดต่ำสุด ทุกครั้งเลย

เห็นมะ ผมพูดแบบนี้เพราะผมเจอมากับตัว

ดังนั้นเมื่อคุณโดนตัดขาดทุนวันนี้ หรือพรุ่งนี้ หรือสัปดาห์หน้า—ถามตัวเองหนึ่งคำถาม ไม่ใช่ "เทรดไหนต่อดี?" ถามตัวเองว่า "ผมกำลังพยายามทำเงิน หรือกำลังพยายามรู้สึกดีขึ้น?" เพราะสองอย่างนี้มันคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง และมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นที่มีโอกาสได้ผลจริง

เอาจริงๆนะครับ เมื่อกี้ผมก็นั่งดูอยู่เลย ทองกวาดลงไป $4,200 แบบไม่ให้ตั้งตัว สต็อปคนที่วางไว้แถวๆ นั้นหลุดกันเป็นแถว มืออ่อนโดนเขี่ยทิ้งเรียบร้อย แล้วราคาก็ดีดกลับปุ๊บปั๊บ แบบนี้เขาเรียกว่าการล่าหยุดคลาสสิกเลยล่ะครับ

ถ้าใครเทรด XAUUSD มาเกินอาทิตย์นึง คงเคยดูหนังเรื่องนี้มาหลายรอบแล้ว เนื้อเรื่องเดิมๆ แค่วันที่เปลี่ยนไป

ตอนนี้ราคาเสนอซื้ออยู่ที่ $4,270 ครับ โครงสร้างรายวันไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่นิดเดียว จุดต่ำที่สูงขึ้นยังอยู่ โมเมนตัมขาขึ้นยังเต็มเปี่ยม ไม่มีอะไรพัง การกวาดครั้งนั้นมันไม่ได้เปลี่ยนอะไรบนกราฟเลย มันแค่จัดเรียงว่าใครถืออะไรอยู่บ้าง

เห็นมะ? นี่คือเกมที่เขาจัดการมืออ่อนออกจากโต๊ะ ให้คนที่ตั้งใจเล่นจริงอยู่ต่อ

ตอนนี้ผมมอง $4,250 เป็นเส้นแบ่งสำคัญ เอาใหม่ ขอพูดให้ชัดกว่านั้น—นี่คือระดับที่ผมจับตาอยู่จริงๆ ถ้าราคายืนเหนือตรงนี้ได้ ผมไม่คิดถึงช็อตเลยแม้แต่นิดเดียว

หลุดลงไปต่ำกว่านั้นเมื่อไหร่ ค่อยมาคุยกันใหม่

แต่ตอนนี้เหรอ?

บอกเลยว่ามันคือของขวัญสำหรับคนที่ไม่ตื่นตระหนกครับ