#life

โอ๊ย... เรื่องนี้มันใช่เลยครับ คือผมเทรดทองมา 10 ปีกว่าแล้วนะ สิ่งที่ผมเรียนรู้มากที่สุดไม่ใช่เทคนิคกราฟ หรืออินดิเคเตอร์อะไรพวกนั้นหรอก **แต่มันคือการยอมรับความจริงต่างหาก** เอาจริงๆนะครับ ตลาดทองคำนี่มันโหดร้ายกับคนที่ดื้อรั้นที่สุดเลย คุณเห็นกราฟขาขึ้นชัดๆ เข้าไปซื้อ... ปุ๊บ! ราคาดิ่ง 30 เหรียญ คุณคิดว่ามันต้องไปต่อ... แต่มันกลับหัวกลับหาง แล้วไงต่อ? คุณจะไปเถียงกับตลาดเหรอ? จะไปต่อว่าทำไมมันไม่เป็นไปตามที่เราวิเคราะห์? **ไม่ได้ผลครับ** สิ่งที่คุณต่อต้าน มันบั่นทอนคุณจริงๆนะ ผมเห็นคนเทรดพอร์ตพังเพราะไม่ยอมรับว่าเทรดผิด เอาแต่ถือต่อ รอให้ราคากลับมา... สุดท้าย margin call ครับ ส่วนคนที่ยอมรับว่า "เออ... ผมผิด" แล้วตัดขาดทุนเร็ว... คนพวกนั้นแหละที่อยู่รอดในระยะยาว คือการยอมรับนี่ไม่ใช่การยอมแพ้นะครับ มันคือการหยุดทำร้ายตัวเอง เหมือนเวลาราคาทองทะลุแนวรับที่เราคิดว่ามันต้องยืนได้... ถ้าเรายอมรับแล้วตัดขาดทุน เรายังมีเงินรอวันพรุ่งนี้ แต่ถ้าเราดื้อ... โอกาสก็จบ ผมสอนน้องๆในกลุ่มเทรดเสมอว่า **"แผนเทรดที่ดีที่สุด ก็พังได้ในพริบตาเดียว"** เพราะงั้น... จงยอมให้ตลาดผิดแผนคุณ ยอมให้คนอื่นเปลี่ยนใจ ยอมให้การลงมือของคุณวันนี้... ไม่ได้ผลตอบแทนตามที่หวัง แล้วคุณจะพบว่าจิตใจคุณเบาขึ้น การเทรดก็ไม่ใช่เรื่องทุกข์อีกต่อไป เห็นมะครับ? บางทีบทเรียนที่ดีที่สุดในชีวิต... มันก็ตรงกับบทเรียนที่ดีที่สุดในการเทรดนี่แหละ