ผมมีคลังข้อมูลดิจิทัลย้อนกลับไปถึงปี 2015 การเทรดนับพันครั้ง ทุกครั้งถูกบันทึกไว้ — จุดเข้า, จุดออก, จุดหยุดขาดทุน, จุดทำกำไร, เวลาที่ใช้หน้าจอ, สภาวะอารมณ์, การให้คะแนนตัวเอง คลังข้อมูลนั้นมีค่ามากกว่าอินดิเคเตอร์, คอร์ส, หรือที่ปรึกษาที่ผมเคยมี ไม่ต้องสงสัยเลย
นี่คือสิ่งที่ทศวรรษแห่งการจดบันทึกสอนผมเกี่ยวกับการเทรดทองคำ และเกี่ยวกับตัวผมเอง บางอย่างมันเจ็บปวด
ทำไมผมถึงเริ่มจดบันทึก
ปี 2015 ผมล้างพอร์ตตอน NFP ไม่รู้เลยว่าผิดพลาดตรงไหน ผมจำการเทรดนั้นได้ — จะลืมได้ยังไง? — แต่ไม่สามารถสร้างกระบวนการคิดของตัวเองขึ้นมาใหม่ได้ ทำไมถึงเสี่ยง 60%? ผมคิดอะไรอยู่? ไม่มีบันทึก ไม่สามารถวิเคราะห์อะไรได้เลย แค่นั่งจ้องหน้าจอ
เริ่มจดบันทึกในสัปดาห์ถัดมา Google Sheet ง่ายๆ วันที่, คู่เงิน, ทิศทาง, จุดเข้า, จุดออก, กำไรขาดทุน, หมายเหตุ แค่นั้น ภายในหนึ่งเดือน ผมสังเกตเห็นรูปแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน รูปแบบที่จ้องหน้าผมอยู่
สิ่งที่ผมค้นพบ
รูปแบบที่ 1: ผมเทรดแย่ลงหลังจากชนะ ข้อมูลมันโหดร้าย วันหลังจากได้กำไรใหญ่ — จุดเข้าที่เลอะเทอะ, ขนาดออเดอร์ที่ใหญ่ขึ้น, จุดออกที่เร็วขึ้น การชนะทำให้ผมมั่นใจเกินไป เหมือนผมอยู่ยงคงกระพัน พอเห็นแล้ว ผมก็ปรับ หลังจากชนะตอนนี้ ผมลดขนาดออเดอร์ลง 25% สำหรับสามการเทรดถัดไป แก้ไขง่ายๆ
รูปแบบที่ 2: การเทรดที่ดีที่สุดของผมเกิดขึ้นระหว่าง 9 โมงเช้าถึง 11 โมงเช้าตามเวลาลอนดอน ชัดเจนมาก อัตราชนะในช่วงที่ตลาดลอนดอน-นิวยอร์กทับซ้อนกัน? 63% นอกช่วงเวลานั้น? 41% นั่นคือช่องว่างที่มหาศาล ผมหยุดเทรดนอกกรอบเวลาของผม ปัญหาได้รับการแก้ไข จริงๆ แล้ว ไม่ ขอพูดใหม่ — ผมหยุด *ฝืน* เทรดนอกกรอบเวลาของผม นั่นคือบทเรียนที่แท้จริง
รูปแบบที่ 3: การเทรดที่ผมรู้สึก "มั่นใจที่สุด"? ผลลัพธ์แย่ที่สุด เจ็บปวดที่เห็นสิ่งนี้ ทุกครั้งที่ผมเขียน "แน่นอน" หรือ "พลาดไม่ได้" ในบันทึก การเทรดนั้นมีแนวโน้มจะขาดทุนมากกว่า การเข้าที่เงียบๆ — ไม่มีอารมณ์อึกทึก — ให้ผลลัพธ์ดีกว่า ตอนนี้ความรู้สึก "แน่นอน" นั้นเป็นสัญญาณเตือน ธงแดงที่ผมใส่ใจจริงๆ
รูปแบบที่ 4: ช่วงขาดทุนหนักที่สุดของผมมักตามหลังการข้ามบันทึก ขี้เกียจ, หยุดบันทึก วินัยพังทลายไปหมด ความเสี่ยงที่ใหญ่ขึ้น การออกที่เร็วขึ้น การเทรดแก้แค้น ทุกครั้ง มันเหมือนสมุดบันทึกเป็นนกคีรีบูนในเหมืองถ่านหิน
สิ่งที่ผมติดตามในทุกการเทรด
- วันที่และเวลา — ช่วงเวลาสำคัญพอๆ กับทิศทาง เชื่อผมเถอะ
- ประเภทเซ็ตอัป — Breakout, Retest, Fib bounce, S/R bounce
- ทิศทาง — Long หรือ Short
- จุดเข้า, SL, TP — ตัวเลข ไม่มีการโกง
- จำนวนความเสี่ยง ($) — ต้องเท่ากับ 2% ของพอร์ตปัจจุบัน (ประมาณ 70-80 บาทต่อ 1 ดอลลาร์)
- อารมณ์ก่อนเทรด — สงบ, กระตือรือร้น, กังวล, เหนื่อย, มั่นใจเกินไป
- ทบทวนหลังเทรด — ผมทำตามแผนไหม? มีอะไรที่ปรับปรุงได้?
- ภาพหน้าจอ — กราฟที่มีจุดเข้า/ออก ทำเครื่องหมายไว้ อันนี้สำคัญมาก
สมุดบันทึกของคุณไม่ใช่ไดอารี่
มันคือชุดข้อมูล การเขียนเกี่ยวกับการขาดทุนทำให้รู้สึกดี นั่นเป็นเรื่องรอง คุณค่าที่แท้จริง? รูปแบบที่คุณสกัดออกมา ทบทวนทุกเดือน — ไม่ใช่เมื่อคุณรู้สึกอยากทำ มองหาแนวโน้ม: เซ็ตอัปไหนใช้ได้, ช่วงเวลาไหนเหมาะกับคุณ, สภาวะอารมณ์ไหนที่ทำนายการขาดทุน ทำอย่างเป็นระบบ
ถ้าไม่มีสิ่งนี้ คุณกำลังเทรดด้วยความจำเสื่อม ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า รู้สึกแย่ แล้วทำซ้ำอีกในสัปดาห์ถัดไปเพราะคุณไม่ได้เขียนมันลงไป มันเป็นวงจรอุบาทว์
เริ่มวันนี้ แม้แต่สมุดโน้ต หรือแค่ห้าคอลัมน์ในสเปรดชีต เริ่มเลย สิบปีจากนี้ คุณจะขอบคุณตัวเอง ผมสัญญา
— Lin